journalist

I WANT TO BE A JOURNALIST – МАН МЕХОҲАМ РӮЗНОМАНИГОР ШАВАМ!

I WANT TO BE A JOURNALIST

I decided to be a journalist. I think it is an interesting and useful profession. I like to watch TV, listen to the radio, read newspapers and magazines. I like everything which connected with mass media. I have a hobby. My friends and I are publishing a small newspaper once a month in our school. We write articles about school events, life of young people, jokes, draw pictures and caricatures.
My favourite school subjects are history and literature. I like the profession of a journalist. They meet many people. They try to understand what is going on in the world, or the country, or the city and try to explain it to other people. I think that the work of a journalist is very much like that of historian. A historian studies and tries to explain events of the past and a journalist does the same about the present. But for me to be a journalist is much more interesting than to be a historian because you deal with real events that are happening right now so you can even influence them. So journalists can influence the history. That is why I want to be a journalist.

  1. What do you like to do?
  2. Do you have a hobby? What is it?
  3. What are your favourite school subjects?
  4. Is the profession of a journalist similar to that of a historian?
  5. What is the difference between them?
  6. Why do you like profession of a journalist more?

mass media – васоити ахбори омма
to publish – нашр (чоп, табъ) кардан, аз чоп баровардан, ба табъ расонидан
historian – таърихшинос, муаррих
event – воқеа, ҳодиса, рӯйдод
to influence – таъсир кардан (расондан), нуфуз доштан

МАН МЕХОҲАМ РӮЗНОМАНИГОР ШАВАМ!

Ман ба қароре расидам, ки рӯзноманигор шавам. Ба фикри ман, он касби шавқовар ва манфиатбахш аст. Намоиши телевизион, шунидани радио, хондани рӯзнома ва маҷаллаҳо бароям писанд аст. Ҳар маводе, ки ба воситаҳои ахбори омма алоқаманд аст, писандам аст. Бо дӯстон рӯзномаи начандон калонро дар мактаб моҳе як маротиба нашр мекунем. Мақолаҳо дар бораи рӯйдодҳои мактаб, ҳаёти ҷавонон, ҳазлу шӯхӣ менависем, расму карикатураҳо мекашем. Фанҳои дӯстдоштаи мактабиам, таърих ва адабиёт аст. Ба ман касби рӯзноманигорӣ писанд аст. Рӯзноманигорон бо мардуми зиёд вомехӯранд. Онҳо рӯйдоду ҳодисаҳои дунё, дохили мамлакат ва шахрҳоро кӯшиш ба харҷ медиҳанд, то ки худ бифаҳманд, баъдан мардум бифаҳмонанд. Фикр мекунам, ки рӯзноманигорӣ бо таърихшиносӣ шабоҳат дорад. Муаррих ҳодисаи гузаштаро меомӯзад ва кӯшиши баёни он мекунад, аммо рӯзноманигор ин корро дар айни замон анҷом медиҳад. Лекин барои ман касби рӯзноманигор бештар аз муаррих аст, зеро бо ҳаводиси воқеӣ, ки мустақиман имрӯз рӯй медиҳад ва он тағйирпазир аст, иртибот длрад. Ҳамин тариқ, рӯзноманигорон метавонанд ба таърих низ таъсир расонанд. Бинобар ин, ман мехоҳам рӯзноманигор шавам.

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *