My-favourite-literary-character

MY FAVORITE LITERARY CHARACTER – ҚАҲРАМОНИ АДАБИИ ДӮСТДОШТАИ МАН

MY FAVORITE LITERARY CHARACTER

My favourite literary character is Elisa Doolittle. Elisa is the main character of Bernard Shaw‘s famous comedy “Pygmalion“. Elisa is eighteen, she has a strong Cockney accent. She comes from the lowest social level. She makes money by selling flowers in the streets of London.
Once Elisa meets Henry Higgins, a professor of phonetics. Elisa and Higgins begin to work hard at the girl’s pronunciation and manners. Higgins makes an agreement with his friend Pickering that he will pass Elisa off as a duchess in six months. At last, before six months are over, she is well prepared to be introduced into society. Pickering and Higgins take her to a dinner party and the Queens dancing party.
Everything is good and professor wins his bet. But what is to become of poor girl now when the game is over? She has acquired some culture and she wants to do useful work. Anyway, she can’t sell flowers in the streets again. She wants her share of respect and independence.
I like Elisa’s quick wit, sense of humour and moral strength. The character of this girl shows how much force and talent lies undeveloped in common people. Elisa, thank to her mind and abilities, reaches a lot in life. And eventually people get to appreciate her.

  1. What is your favourite literary character?
  2. Who is the author of “Pygmalion”?
  3. Elisa Doolittle is the main hero of the comedy, doesn’t she?
  4. Who helped Elisa with her pronunciation?
  5. Do you like Eliza’s character?

Cockney accent – кокни – лаҳҷаи истиқоматкунандагони Ист-Энд
duchess – гертсогзан, зани (духтари) гертсог
bet – гарав, шарт
appreciate – қадр донистан, ба қадр расидан, ба некӣ қабул кардан, эътироф кардан

ҚАҲРАМОНИ АДАБИИ ДӮСТДОШТАИ МАН

Қаҳрамони адабии дӯстдоштаи ман Элиза Дулитл мебошад. Элиза – қаҳрамони асосии мазҳакаи машҳури Бернард Шоу “Пигмалион” аст. Элиза 18 сола буда, ӯ бо шеваи матину пуриқтидор гуфтугӯ мекунад. Аз рӯи баромади иҷтимоӣ ӯ аз табақаҳои поёнии ҷомеа мебошад. Вай ба воситаи гулфурӯшӣ дар кӯчаҳои Лондон бори рӯзгорро мекашид.
Боре Элиза бо Ҳенри Хиггинс – профессори фонетика вомехӯрад. Элиза ва Хиггинс аз таҳти дил ба талаффуз ва рафтору кирдори ӯ кор мекунанд. Хиггинс ба хулосае меояд, ки баъди 6 моҳ метавонад Элизаро ба гертсогзан табдил диҳад. Хулоса, баъди камтар аз шаш моҳ ӯ барои муаррифӣ ба ҷомеа омода гардид. Пикеринг ва Хиггинс Элизаро ба зиёфати хоса ва рақси шоҳона мебаранд.
Шабнишинӣ хуб мегузарад ва профессор бурд мекунад. Аммо баъди анҷоми он ба духтари бечора чӣ рӯй медиҳад? Вай то дараҷаи муайяни маданӣ ба воя мерасад ва мехоҳад ба кори фоиданок машғул шавад. Дар ҳар ҳолат, ӯ дигар наметавонад дар кӯчаҳо гулфурӯшӣ кунад. Ба вай эҳтиром ва мустақилият зарур аст. Ба ман дили равшан ва ақли зинда, шӯхтабъиву ҳисси зарофат ва нерӯи ахлоқии Элиза писанд аст. Образи ин духтар нишон медиҳад, ки чи гуна қувваи зиёд ва истеъдод дар инсони оддӣ инкишоф меёбад. Ба туфайли ақл ва қобилият Элиза дар зиндагӣ ба бисёр муваффақиятҳо ноил мешавад ва дар натиҷа мардум қадру қимати ӯро эътироф мекунанд.

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.