Nathaniel-Hawthorne

NATHANIEL HAWTHORNE – НАТАНИЕЛ ҲОТОРН

NATHANIEL HAWTHORNE

Nathaniel Hawthorne, an American writer born in Salem, grew up with his widowed mother and his books. He attended college and returned to Salem with intentions to be a writer. He published his first novel in 1828, and was disappointed by its failure. Undeterred, he continued his writing career, submitting stories to New England magazines. Several of his stories were compiled into “Twice-Told Tales“, whose success established him as a writer in 1837.
Hawthorne was heavily influenced by his Puritan heritage. One of Hawthorne’s forefathers was Judge Hathorne, who presided over the Salem witch trials in 1692. Hawthorne carried so much guilt for his ancestor’s participation in the infamous trials that he felt compelled to change his last name. Hawthorne’s sensitivity to guilt is clearly present in the “Scarlet Letter“, as well as some of his other works. Other personal influences reflected in Hawthorne’s writing include his love of reading and nature. As a child, Hawthorne was injured in a game of ball and spent several years mostly indoors, owing to the temporary lameness resulting from the injury. It was during this period that he learned to love Shakespeare and the Pilgrim’s Progress by John Bunyan, as well as other important pieces of English literature. Later, Hawthorne and his family moved to another city to live on some family property in the country. For several years, which he later referred to as the happiest period of his life, Hawthorne spent all his time roaming the forest, hunting and fishing. The freedom he felt in nature is often represented in the Scarlet Letter.
Later Hawthorne married a woman named Sophia, but didn’t seem to have a high opinion of women writers of the time. However, Hawthorne’s literary style was so highly stylized and romanticized that he sometimes received the same brand of criticism. Still, Hawthorne was hailed as an insightful writer, who was able to craft novels revolving around such sensitive topics as adultery because of his established reputation as an important author of his time.

  1. Was Nathaniel Hawthorne an English or an American writer?
  2. When did he begin to work?
  3. What was name of his first novel?
  4. Why did Hawthorne change the spelling of his surname?
  5. What did he do in the last years of his life?

widow – бева, бевазан
intention – ният, қасд, мақсад, азм
heritage – мерос, ирс
forefather – гузашта, пешин, салаф, аҷдод
witch – ҷодугарзан, албастӣ, зани шарир
to be injured – захмгин шудан, ҷароҳат гирифтан
property – мол, мулк, молу мулк, амвол, боигарӣ, давлат
to roam – гаштан, гаштугузор кардан, сарсарӣ гаштан

НАТАНИЕЛ ҲОТОРН

Натаниел Ҳоторн – нависандаи амрикоӣ, мутаваллиди шаҳри Салим буда, дар назди модари бева ва китобхонаи ӯ ба воя расидааст. Ӯ пас аз хатми коллеҷ ба шаҳри Салим баргашт, то ки  нависанда гардад. Ӯ романи нахустини худро дар соли 1828 ба нашр расонид ва аз нобарории кор хеле ғамгин шуд. Аммо ӯ рӯҳафтода нашуда, фаолияти нависандагиро идома медод ва ҳикояҳоро ба маҷаллаи «Англияи нав» ирсол мекард. Якчанд қиссаҳояшро дар «Ҳикояҳои маротиби дувум нақлшуда» ворид намудааст ва ин комёбӣ дар таърихи 1837 ӯро ба ҳайси нависанда шинохта намуд.
Гузаштагонаш Пуритан ба Ҳоторн мутаассир аст. Яке аз аҷдодони ӯ, Ҳоторн ба ҳайси қозӣ фаолият дошт, дар суди шаҳри Салим масъалаҳои ҷодугарзанонро дар соли 1692 ҳал мекард. Ҳоторн аз кардаи авлодаш худро чунин гунаҳкор меҳисобид ва ҳатто иҷборан хост, насабашро иваз намояд. Ҳоторн ҳисси гуноҳро возеҳан дар «Ҳарфи сурх» ва дигар осораш қаламдод намудааст. Ҳангоми мутолиаи осори Ҳоторн ба дили хонанда муҳаббат ба хониш ва табиати ӯ пайдо мешавад.  Ҳанӯз дар овони кӯдакӣ Ҳоторн ҳангоми тӯббозӣ захмгин мешавад ва якчанд сол дар хона мемонад, аммо дар натиҷаи ҷароҳат муваққатан ланг мегардад. Дар ин фурсат “Шекспир ва сайёҳати зиёраткунанда”-и Ҷон Бенян ва дигар осори адабии англисӣ, ӯро писанд меояд. Баъдан Ҳоторн ва оилаи ӯ ба шаҳри дигар ҳиҷрат мекунад, то ки соҳиби замини назди ҳавлӣ гарданд. Дар давоми якчанд соле, ки ӯ дар осораш қайд намудааст, давраи аз ҳама саодатманди ҳаёти ӯ ба ҳисоб рафта, ҳамзамон ӯ бо сайругашти ҷангал, доштани моҳӣ, ҳаёташро мунсариф намудааст. Озодие, ки ӯ дар табиат эҳсос намудааст, дар асараш «Ҳарфи сурх» хуб мунъакис гардидааст.
Ҳоторн занеро бо номи София оиладор шуд, лекин маълум гашт, ки ӯ дар бораи зани нависандаи ҳамон давра фикри на он қадар олӣ доштааст. Аммо сабки адабии Ҳоторн тақлидӣ ва ба шакли роман шабоҳат дошт, ки баъзан чунин баҳои нақд қабул мекард. Лекин Ҳоторн ба ҳайси муаллифи нуктасанҷ шинохта буд, ки бо навиштани роман, дар мавзӯи фаҳш машғул буд, ки обрӯи чунин муаллифи мӯътабарро дар вақташ мерезонид.

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *